เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างกับสวนสัตว์ดุสิต “เขาดินวนา”
โดย ทองพูล บัวศรี(ครูจิ๋ว) มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2552 เด็กๆของศูนย์เด็กก่อสร้างเดอะพาร์คแลนด์ ศรีนครินทร์ ได้พากันไปทัศนศึกษาที่สวนสัตว์ดุสิต “เขาดินวนา” โดยมีเด็กตั้งแต่อายุ 2.5 ปี จนถึงอายุ 10 ปี จำนวน 11 คน พร้อมกับแม่เด็กอีก 1 ครอบครัว เด็กๆประกอบไปด้วย น้องมด น้องอร น้องนุ่ม น้องโบว์ น้องแชมป์ น้องเดียร์ น้องดิว และแม่ของน้องบอม เป็นต้น
- มาถึงสวนสัตว์เขาดิน เมื่อเวลา 10.00 น. ซึ่งวันนั้นเป็นธรรมดา จึงมีคนไม่มากนัก พวกเราคุณครูและเด็กๆต่างตื่นเต้นมาก ยิ่งผู้เขียนเองไม่ได้มาเที่ยวสวนสัตว์ดุสิต “เขาดินวนา” เป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 12 ปี แล้ว การมาครั้งนี้เห็นความแตกต่างและการจัดสรรพื้นที่ให้สัตว์อยู่อย่างดี และเป็นสรรส่วนเพิ่มมากขึ้น เริ่มกันตั้งแต่คอกกระต่าย ซึ่งเด็กอยากจับกันมาเพราะน่ารักมาก เด็กดูตื่นเต้าเป็นพิเศษ เพราะเด็กไม่เคยมาสวนสัตว์เขาดินวนาเลย เสียงที่เด็กตระโกนตลอดเวลาคือ ครูมันเป็นตัวจริงๆหรือในภาพ เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างโดยส่วนใหญ่ที่มาเรียนที่ศูนย์เด็กก่อสร้างจะเห็นแต่ภาพถ่ายโดยส่วนใหญ่ หรือก็แผ่นโปส์เตอร์การเรียนการสอนที่ติดบอร์ดเอาไว้ที่ศูนย์เด็กก่อสร้าง
แล้วก็เดินเรื่อยมาที่คอกม้าลาย ซึ่งเด็ก เด็กจะปืนป่ายดูม้าลาย คำถามมากมายที่ออกมาจากป่าเด็ก ม้าลายกินอะไร มาอยู่ที่สวนสัตว์เขาดินอย่างไร เด็กขึ้นได้ไหม เป็นต้น ซึ่งครูตอบไม่ทัน เด็กๆเห็นยีราฟคอยาว จำนวน 4 ตัวที่ยืนเป็นสง่า คำถามก็จะมีอีก เช่น เมืองไทยมียีราฟด้วยหรือ มันกินอะไรตัวถึงได้สูง ความสูงของยีราฟสูงเท่าไหร่…มันเดินออกไปข้างนอกได้ไหมครู….ครูยังไม่ได้ทันตอบ เด็กอีกคนก็วิ่งไปที่ทางบันไดขึ้นสูงกรงลิงแล้ว
พวกเราทุกคนก็ต้องต้อนเด็กที่เหลือ ไปยังเชิงบันได การมาครั้งนี้ครูไม่ต้องอุ้มเด็กตัวเล็ก 2 คน คือ เจ้าน้องอร และน้องมด 2 คน เดินเร็วมากจนครูจับไม่ทัน ซึ่งได้มีการวางแผนกันมาแล้วในรถตู้ว่าพี่คนไหนดูแลน้องคนเล็กด้วยกัน คือพี่เดียรดูแลน้องมด พี่แชมป์ดูแลน้องนุ่ม พี่ดิวดูแลน้องโบว์ ครูจิ๋วดูแลน้องอร แม่กับน้องบอมไปด้วยกัน แต่จริงๆแล้วพวกพี่ดูสัตว์กันเร็วมากเดินทางออกไปก่อนทิ้งน้องๆเลย ยกเว้นพี่แชมป์ที่จับมือน้องนุ่มตลอดเวลา ดูแลอย่างใกล้ชิด
เด็กๆได้เดินไปกรงลิงที่มีลิงมากมายหลากชนิด เด็กที่สนใจเป็นพิเศษ คือเจ้าน้องมด จะเกิดถามชื่อลิงที่มีตามลูกกรงว่าชื่ออะไรบ้าง เหตุเพราะว่าเมื่อครั้งที่แล้วได้พาน้องมดไปดูลิงที่เขามุก จังหวัดชลบุรี เจ้าน้องมดเห็นลิงเป็นหมา เห็นหมาเป็นลิง ครั้งนี้น้องมดจึงพยายามจำชื่อลิงไปอวดพ่อกับแม่ที่บ้านพักกรรมกรก่อสร้าง ได้ไปดูกรงเสือ สิงโต แล้วไปดูเต่า ซึ่งมีเต่าแต่ละชนิดที่แบ่งไว้ในบ่อปูนซึ่งเด็กชอบมาก ได้ยินเสียงเด็กร้องเพลงเบาๆ “เต่า เต่า เต่า มันมีสี่ขา สี่ตีนเดินมา มันทำหัวผลุบๆโผล่ๆ” แล้วก็พามากันเดินเขาห้องเลี้ยงงู ซึ่งเด็กโตจะสนุกสนานพยายามหางูที่หลบตามต้นไม้ แล้วก็วิ่งมาตามน้องเล็กๆให้วิ่งไปดู เจ้าน้องเล็กๆทั้งหลายก็กลัว จับมือครูกันแน่น เด็กทุกคนสนใจหัวตัวใหญ่ๆ เช่น งูเหลือบ งูสิง งูเห่าเผือก เป็นต้น หลังจากนั้น ก็ไปแวะที่บ่อเลี้ยงจระเข้ จระเข้ก็มีหลายชนิด ตั้งแต่ตัวเล็ก จนถึงเจ้าตัวใหญ่ กลุ่มเด็กเล็กจะกลัวเป็นพิเศษ แต่ก็ขอเข้าดูใกล้ๆครูก็จะบอกว่าเด็กคนไหนเป็นเด็กดื้อไม่เชื่อฟังครู ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ จระเข้ตัวใหญ่จะกินเด็ก ซึ่งก็มีเด็กเอนุบาลหลายคนเข้ามาสมทบกับเด็กเราด้วย
สิ่งที่เด็กรอคอยก็จะขอดูเจ้าฮิบโปตัวโต ซึ่งเด็กทุกคนยืนมองอย่างทึ่งมา แล้วคำถามก็ออกมาจากปากมากมายหลายประการด้วยกันเช่น ครูไพโรจน์ทำไมตัวมันใหญ่ยัง….มันกินอะไรหรือครู มันกินมากไหมครู มันนอนแช่อย่างนี้ทั้งวันทั้งคืนหรือครู ตัวมันเหม็นไหมครู ยุ่งกัดมันไหม น้ำทำไม่ในบ่อมันสกปรกครู ครูแต่ละคนตอบไม่ทันเด็ก คำถามบางคำถามครูไพโรจน์ กับ ครูจิ๋วยังไม่ได้ตอบเลย คำถามใหม่ก็ถามมาทันที หลังจากนั้น เด็กหลายคนเริ่มหิวข้าวกลางวัน จึงพากันมากินข้าวกลางวัน ซึ่งเป็นข้าวเหนียวกับหมูทอด แล้วก็มีขนมกับนมแถบให้ด้วย เจ้าเด็กโตซึ่งพ่อแม่ให้เงินมาก็ไปซื้อไอครีม กับน้ำเป๊ปซี่ ดื่มกัน
หลังกินอาหารเสร็จเป็นเวลา เที่ยงกว่าๆ เด็กเล็กที่เดินอย่างเก่งเมื่อตอนเช้า 2 คน คือเจ้าน้องอร เจ้าน้องมด หมดแรง ขอนอนตักคุณครูกัน ตรงที่กินข้าว น้องมดกับน้องอรหลับอย่างสนิท ไม่มีอาการงอนแง่ให้เห็น เพราะถ้าอยู่ที่ศูนย์เด็กก่อสร้าง เจ้า 2 คน จะไม่ยอมนอนกลางวันเป็นเด็ดขาด แต่วันนี้ทั้ง 2 คนหลับอย่างมีความสุข และหลับสนิท บนเสื่อ ที่พวกเราปูบนศาลาที่ประทับ
ส่วนกลุ่มเด็กโต และกลุ่มเด็กเล็กที่เหลือ ครูไพโรจน์ พาไปดูการแสดงนก และการแสดงช้าง ซึ่งเด็กทุกคนสนุกสนานมาก ได้นำมาเล่ากันอย่างสนุกสนาน และก็เดินนกชนิดต่างๆในกรงส่วนกลางของสวนสัตว์ดุสิต “เขาดินวนา” เมื่อเวลาเกือบบ่ายสามโมง ทุกคนก็มารวมกันที่ริมบ่อปลา ซึ่งมีปลากับเต่าว่ายมาบริเวณใกล้ๆที่พวกเรานั่งกันอยู่ จึงได้เอาขนมของพวกเรามาโยนให้ปลากิน และดูปลากับเต่าแย่งกันอาหารกัน น้องบอมสนุกสุดที่ได้ให้อาหารกับปลา น้องอร น้องมด กล้าๆกลัว แต่ก็โยนขนมส่วนของตนเองให้ปลากับเต่าหมด
เป็นการทัศนศึกษาที่สนุกมากอีกครั้งหนึ่ง และเป็นครั้งสุดท้ายของเด็กหลายคน เพราะน้องเดียร น้องแชมป์ น้องนุ่ม ต้องกลับบ้านต่างจังหวัด น้องบอมย้ายตามพ่อแม่ไปทำงานแหล่งก่อสร้างที่เพชรเกษม ซึ่งอาการน้อมบอมเห็นได้ชัดว่าอยากอยู่กับครูที่ศูนย์เด็ก แต่ครูไพโรจน์ได้เตรียมหนังสือและเอกสารต่างๆในการฝึกหัดเขียนพร้อมกระเป๋าให้น้องบอม การทัศนศึกษาทุกครั้งเป็นการเปิดโอกาสให้เด็กทุกคนได้เห็นและสัมผัสสิ่งที่มีตัวตนจริงๆ พร้อมกับการเรียนรู้จากการเห็น การสัมผัส ตลอดจนความรู้สึกตื่นเต้น ความรู้สึกกลัวในสิ่งที่เห็น เป็นการเพิ่มทักษะให้เด็กได้มีการปรับตัวเองในการเรียนรู้สิ่งต่างๆ จึงต้องขอขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีที่ให้โอกาสกับเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง
Filed under: Uncategorized
