นิทานเรื่องโปรดของเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง

นิทานเรื่องโปรดของเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง

โดย  ทองพูล   บัวศรี(ครูจิ๋ว)     มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

 

                การเล่านิทานเป็นส่วนหนึ่งของการจัดการเรียนการสอน   ของศูนย์เด็กก่อสร้างเดอะพาร์คแลนด์  ศรีนครินทร์   ซึ่งเป็นที่สนใจของเด็กทุกคนให้ศูนย์เด็กก่อสร้าง   เป็นสิ่งที่เด็กอยากฟัง อยากถามหา ร่วมทั้งมีพี่ๆหลายคนที่มีความสามารถในการเล่านิทาน

                นิทานคือความบันเทิง  คือความสุข คือสุดยอดปรารถนาของเด็ก  ยิ่งผู้เล่าที่มีลีลาในการเล่าที่เร้าใจ  สนุกสนาน  มีการทอดเสียงเวลาโศกเศร้า  กระชากเสียงเวลาตื่นเต้น  ยิ่งทำให้เด็กๆสนุกจนลืมหายใจ  รวมทั้งเนื้อหาของนิทานยังได้สอดแทรกแบบแผนการดำเนินชีวิตในนิทานด้วย  ตั้งแต่ความเสียสละ  ความกตัญญู  ความอดทน  ความเพียร  การรู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  ความรัก   การแบ่งปัน ความมีเมตตากับสัตว์กับเพื่อน   การมีน้ำใจที่ดี  เป็นต้น  จะซึมซับเข้าไปในจิตใจของเด็ก  และกลายเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตให้กับเด็กในที่สุด

                นิทานที่เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างชอบฟังเป็นอย่างมาก  และ เรียกร้องให้เล่าซ้ำอยู่เสมอ  ได้แก่  นิทานเรื่องหนูแดงกับแมวเหมียว ,  วันเกิดของลูกนก ,กระรอกน้อยจอมซน   เป็นต้น

นิทานเรื่องหนูแดงกับแมวเหมียว    (สุชาติ  ลี้ตระกูล)

                หนูแดงเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ติดตามพ่อแม่เข้ามาอยู่ในกรุงเทพมหานคร  หนูแดงเป็นเด็กที่ขยันมีน้ำใจเมตตากรุณา และที่สะอาดเรียบร้อยไม่ชอบทิ้งขยะหรือเศษอาหารลงบนพื้น  เวลาจะทิ้งขยะมักจะทิ้งในถังขยะทุกครั้ง  แต่ในบ้านพักนั้นไม่ค่อยมีถังขยะเลย เพราะเจ้าถังขยะที่มีอยู่ชอบหนีออกไปเที่ยวเสมอ เวลาที่จะทิ้งที่ไรก็ต้องเรียกหาเจ้าถังขยะให้มากินขยะ  บางครั้งต้องเรียกเสียจนเหนื่อยอ่อน  เจ้าถังขยะก็ไม่มา  หนูแดงเลยต้องเก็บขยะนั้นใส่ถุงเอาไว้ก่อนเวลาเจ้าถังขยะกลับมาแล้วเจ้าหนูแดงจึ่งสามารถทิ้งได้

                วันหนึ่งหลังจากที่หนูแดงช่วยแม่กวาดบ้านและดูแลน้องแล้วจึงขออนุญาตแม่ออกมาซื้อขนมที่ร้านขายขนมใกล้ๆบ้าน   ที่ร้านมีขนมขายหลายอย่าง  และแต่ละอย่างก็มีสีสวยสดน่ากินมาก อย่างเช่น ลูกอม หรือน้ำหวานสีแดง เป็นต้น  แต่หนูแดงก็ไม่ได้ซื้อลูกอมหรือขนมที่มีสีสวย เพราะแม่หนูแดงเคยบอกว่าการซื้อลูกอมสีสวยกินนั้น  บางครั้งนอกจากจะทำให้ฟันผุแล้ว  สีของมันอาจเป็นอันตรายต่อร่างกายได้   ดังนั้นหนูแดงจึงเลือกซื้อลูกชิ้นทอดร้อนๆที่มีฝาปิดกันแมลงวันและฝุ่นมิดชิด   ระหว่างเดินกลับบ้านก็ได้พบเจ้าแมวเหมียวตัวหนึ่งร่างกายมันผอมโซและท่าทางของมันหิวมาก   พอมันเห็นหนูแดงมันจึงเดินตามหนูแดงกลับบ้าน  พอถึงบ้านหนูแดงจัดการกินลูกชิ้นที่ซื้อมาและด้วยความสงสารเจ้าเหมียว  หนูแดงจึงได้แบ่งให้เจ้าเหมียวกินด้วย  หลังจากกินลูกชิ้นหมดแล้วหนูแดงก็ไม่กล้าทิ้งถุงลูกชิ้นลงใต้พื้นบ้านพัก  เพราะกลัวว่าขยะจะทำให้เกิดความสกปรกมีกลิ่นเหม็น  กลายเป็นที่อยู่อาศัยของเชื้อโรคและยุงซึ่งมันอาจจะทำให้ไม่สบายได้  หนูแดงจึงได้เรียกหาถังขยะแต่ก็ไม่มีมา  หนูแดงจึงได้เก็บใส่ถุงไว้ก่อน  ทันใดนั้นเจ้าเหมียวที่ผอมโซก็กลายเป็นนางฟ้าผู้แสนสวย  และกล่าวกับหนูแดงขึ้นว่า  “หนูแดงที่น่ารัก   หนูเป็นเด็กดีมากที่เป็นคนไม่ทำให้บ้านเมืองสกปรก  การไม่ทิ้งขยะให้เรี่ยราดทำให้ไม่มีเชื้อโรค  ทำให้ฉันต้องพ้นจากคำสาปและหนูเองยังเป็นเด็กที่มีจิตใจเมตตากรุณาต่อสัตว์อีกด้วย  ฉันอยากให้เด็กทุกๆคนเป็นอย่างเธอ  เอาละเพื่อเป็นการตอบแทนความดีของเธอฉันจะมอบถังขยะวิเศษให้   ต่อไปนี้เธอจะได้ไม่ต้องเรียกหาถังขยะให้เหนื่อยอีก  เจ้าถังใบนี้ชอบกินขยะมาก  ฉันไปก่อนะ”   กล่าวจบนางฟ้าก็หายไป   ตั้งแต่นั้นมาหนูแดงก็ไม่ต้องตระโกนเรียกหาเจ้าถังขยะอีกเลย  หนูแดงได้บอกให้เพื่อนๆช่วยกันทิ้งขยะลงในถังอีกด้วย  จึงทำให้บริเวณบ้านพักสะอาดจนหนูแดงกับเพื่อนสามารถวิ่งเล่นได้โดยไม่ต้องกลัวเหยียบขยะที่สกปรก

                เป็นนิทานที่เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างชอบฟัง  ครูคนเล่าจะสอดแทรกเนื้อหาตัวละครที่เป็นตัวเด็กไปด้วย   และเน้นย้ำเรื่องการทิ้งขยะที่บ้านพัก และที่ศูนย์เด็กก่อสร้าง  พร้อมกับสออดแทรกเนื้อคุณธรรมกับสัตว์ทุกชนิด  แต่ต้องระมัดระวังอย่าให้กัดเข้า

                อีกหนึ่งเรื่องที่เด็กๆชอบฟังนิทาน  คือเรื่อง  วันเกิดลูกนก

                ลูกนกจัดงานวันเกิด  ได้เชิญเพื่อนๆมาร่วมในงาน  ได้แก่ ลูกไก่ ลูกเป็ด ลูกแมว และลูกหมา  เมื่อลูกไก่ ลูกเป็ด  และลูกหมามาพร้อมกันแล้วตามนัด  ต่างก็คุยกันสนุก และหัวเราะชอบใจ  ขณะนั้นเอง ลูกหมาก็เดินเข้ามา  เหลือบแลเห็นอาหารอร้อยๆที่จัดวางไว้สำหรับเลี้ยง  ลุกหมาอยากรับประทานจนน้ำลายไหลยืด  เมื่อมีนำลายเต็มปาก  ลูกหมาก็บ้วนน้ำลายลงพื้นห้อง  ลูกนก ลูกไก่ ลุกเป็ด ลูกแมว เห็นเช่นนั้นก็ไม่มีใครพูดว่าอะไร แต่นึกในใจว่า ลูกหมาเป็นผู้ที่มีกริยามารยาทไม่งามเลย  พอถึงเวลารับประทานอาหาร ลูกนกก็เชิญเพื่อนๆให้รับประทานอาหาร  ลูกหมาใช้เท้าเขี่ยอาหารในจาน  และรีบรับประทานคำโตๆจนคับปาก  กลืนไม่ทัน ทำให้สำลัก  อาหารกระเด็นออกจากปากไปถูกเพื่อนๆเปรอะเปื้อนไปหมด  เพื่อนๆก็มิได้พูดต่อว่าลูกหมาให้อาย  แต่นึกในใจว่า ลูกหมาไม่มีมารยาทที่ดีงามเลย  ลูกหมายังคงรับรับประทานอาหารต่อไปจนรู้สึกแน่นท้อง  ทำให้เกิดอาการอาเจียนออกมาเลอะเทอะไปทั่วบริเวณ  จนไม่มีแรงเดินกลับบ้าน  เพื่อนๆจึงช่วยพาลูกหมาไปส่งที่บ้าน  นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา  ลูกหมาไม่เคยได้รับเชิญไปงานต่างๆอีกเลย 

                เป็นอีกหนึ่งที่เด็กๆชอบมาก   เพราะครูผู้เล่าจะสอดแทรกเสียงสัตว์ต่างๆพร้อมเน้นย้ำเรื่องการกินนม และกินอาหารกลางวันที่ศูนย์เด็กก่อสร้างพยายามไม่ให้เด็กทำอาหารหก  หรือเลอะเทอะ  มีมารยาทการกินพร้อมทั้งสอดแทรกคำคล้องจองไปด้วย  ให้เด็กได้ท่อง